หน้าแปลนท่อมีมาตรฐานหน้าแปลนที่แตกต่างกันมากมายทั่วโลก เพื่อให้สามารถใช้งานได้ง่ายและการเปลี่ยนระหว่างกันสิ่งเหล่านี้ได้รับการออกแบบให้มีขนาดมาตรฐาน มาตรฐานโลกทั่วไป ได้แก่ ASA/ANSI/ASME (USA), PN/DIN (ยุโรป), BS10 (อังกฤษ/ออสเตรเลีย) และ JIS/KS (ญี่ปุ่น/เกาหลี)
ในกรณีส่วนใหญ่สิ่งเหล่านี้สามารถใช้แทนกันได้เนื่องจากมาตรฐานท้องถิ่นส่วนใหญ่ได้รับการปรับให้สอดคล้องกับมาตรฐาน ISO อย่างไรก็ตามมาตรฐานท้องถิ่นบางอย่างยังคงแตกต่างกัน (เช่นหน้าแปลน ANSI/ASME จะไม่คู่กับหน้าแปลน ISO) นอกจากนี้หน้าแปลนจำนวนมากในแต่ละมาตรฐานจะถูกแบ่งออกเป็น "คลาสความดัน" ทำให้หน้าแปลนสามารถรับการจัดอันดับความดันที่แตกต่างกันได้ อีกครั้งสิ่งเหล่านี้ไม่สามารถใช้แทนกันได้ (เช่น ANSI/ASME 150 จะไม่ผสมพันธุ์กับ ANSI/ASME 300) [1]
คลาสความดันเหล่านี้ยังมีความดันและการจัดอันดับอุณหภูมิที่แตกต่างกันสำหรับวัสดุที่แตกต่างกัน คลาสความดันที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับการวางท่อยังสามารถพัฒนาสำหรับโรงงานกระบวนการหรือสถานีผลิตพลังงาน สิ่งเหล่านี้อาจเฉพาะเจาะจงกับผู้รับเหมาด้านวิศวกรรมการจัดซื้อและการก่อสร้าง (EPC) หรือเจ้าของโรงงานกระบวนการ คลาสความดัน ANSI/ASME สำหรับหน้าแปลนแบนคือ 125# และ 250# ชั้นเรียนสำหรับวงแหวนข้อต่อลิ้นและร่องและหน้าแปลนยกหน้าคือ 150#, 300#, (400#-ผิดปกติ), 600#, 900#, 1500#และ 2,500#[1]
ใบหน้าหน้าแปลนนั้นทำขึ้นตามขนาดที่ได้มาตรฐานและโดยทั่วไปแล้ว "ใบหน้าแบน", "ใบหน้ายก", "ลิ้นและร่อง" หรือ "รูปแบบ" แหวน "แม้ว่ารูปแบบที่คลุมเครืออื่น ๆ จะเป็นไปได้
การออกแบบหน้าแปลนมีให้เป็น "คอเชื่อม", "สลิป-ออน", "ข้อต่อตัก", "ซ็อกเก็ตเชื่อม", "เกลียว" และ "ตาบอด" [1]